Week 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7
Turkije 2009 week 7
Dag 43 23 okt. De weersvooruitzichten waren minder mooi voor vandaag, we zouden meer bewolking krijgen maar niets is minder waar. De dag begint met zon en eindigt met zon en met 32 graden iets minder warm dan gisteren. Rijden verder langs de kust richting Marmaris. Ook vandaag weer een stuk weg waar ze teer op hadden gespoten en er geen afdeklaag overgedaan. Gelukkig minder dik teer en niet zo’n lang stuk. Het is niet druk en rij heel langzaam en gelukkig bijna geen teer op de auto deze keer. Verder een mooie weg langs de kust en soms door de bergen. Gaan onderweg naar de Saklikent Canyon, een 18 km diepe kloof waarvan je de eerste 200 meter over houten vlonders in de kloof kan lopen. Als je verder de kloof in wilt dan moet je verder door het water baden, en dat is zeer fris. Het bijzondere van deze kloof is dat het water wat er door stroomt niet via watervallen naar beneden komt maar het uit de rotsen borrelt alsof het wellen zijn. Hebben dit nog nooit gezien. Gaan niet verder door het water maar terug naar de camper.
langs de kust
Saklikent Canyon
Zitjes bij de Canyon
camping Marmaris

Kopen onderweg bij een stalletje wat granaatappels en proeven ook de mandarijnen die hier veel in deze streek geteeld worden. Wij vinden ze te zuur. Ze zijn ook nog helemaal groen en erg hard, alsof ze veel te vroeg zijn geplukt. Om 3 uur zijn we op de camping en gaan even heerlijk zwemmen. Er staan ligstoelen op het strand en even lekker van de zon genieten. Om half 7 gaan we met 6 personen met de dolmus naar de stad om te dineren. Eten zeebaars met friet en een fris wit wijntje erbij. Krijgen 1 fles aangeboden als we binnenkomen om te eten, maar de tweede fles moeten we wel betalen en die is € 20,- Wijn is overal duur, er zit 300% belasting op. Met het busje terug naar de camping en vroeg naar bed. Morgen naar Pamukkale

Strand
Ondergaande zon
Dag 44 24 okt. Worden laat wakker, om half 9 pas uit bed. Wilden toch snel vertrekken dus echt wakker worden maar onder het rijden. Nemen wel de tijd voor een ontbijtje en even over 9 vertrekken we naar Pamukkale. Even een stop om mijn haar te knippen, was weer nodig na 2 weken. Met warm weer groeit dat gewoon harder. Zoeken een supermarkt en volgen een bord van de Bimmarkt in een plaatsje. Is die in een smal straatje en geen enkele parkeerplaats voor de camper. Kopen wel even een broodje voor tussen de middag langs de straat. Om 1 uur zijn we bij de beroemde kalkterrassen en gaan die eerst bezoeken De zon schijnt nu en de vooruitzichten voor morgen zijn veel minder zon.
Pamukkela
Pamukkele
Pamukkele
Betaal wel € 10,- toegang per persoon en dat is toch wel prijzig voor hier. Bij de terrassen moeten de schoenen uit, op blote voeten mag je op veel plaatsen lopen en door het water baden. Het is prachtig om dit te zien. Boven lopen we nog even naar het Hierapolis een groot ruine complex en 200 jaar v.C gesticht door koning Eumenes II. Wel kolosaal maar vinden het minder mooi en gaan terug naar de terrassen. Maar goed dat je een zonnebril op heeft, het schittert door al het felle wit van de kalk. Op de display van de camera kan je haast niet zien wat er op de foto komt zo fel is het licht. Om half 5 gaan we naar de camping. Die is erg klein en met passen en meten kunnen we er onze campers kwijt. Krijgen appelthee aangeboden door de eigenaresse en praten wat na met de groep onder het genot van een drankje. Morgen nog wat van de omgeving verkennen.
Dag 45 25 okt. Vandaag gaan we met 6 personen in onze camper naar Karahayit waar ook warmwater bronnen en baden moeten zijn. Door het hoge zwavelgehalte zouden de rotsen daar prachtige kleuren moeten hebben. Zouden om half 10 vertrekken maar horen dat we de tijd een uur terug moeten zetten omdat vannacht de wintertijd is ingegaan. Nu begrijp ik ook waarom de winkels vanmorgen niet open waren. Wilde brood kopen en de winkels zouden om 8 uur open zijn, was het dus 7 uur. Ja daar denk je niet aan als je onderweg bent. Rijden er heen en in het plaatsje zelf zien we een soort fontein die de verkleurde rotswanden moeten voorstellen.
De bron van Karahyit

Wij vragen waar de rotsen en de baden zijn maar worden eigenlijk overal heen gestuurd. Kunnen het niet vinden en maar weer vragen, de foto ervan laten zien en eindelijk iemand die het kan vertellen. Staan er 200 meter bij vandaan en op de plek waar we het de eerste keer hebben gevraagd. Intussen wel 15 km in de rondte gereden voor niets. De foto’s die we in een boek ervan zagen waren mooi maar dit viel een beetje tegen. Het was klein en de baden waren vies en aan onderhoud wordt niet veel gedaan. Drinken koffie en rijden weer richting camping. Gaan in Pamukkale met elkaar lunchen en zijn om half 3 weer op de camping. Daar vallen wat druppels regen maar we hebben internet in de camper dus vermaken we ons wel de rest van de dag. Morgen naar Kusidasi.

Dag 46 26 okt. Vandaag zegt de teller dat we meer dan 10.000 km hebben gereden tijdens deze trip. Weer aardig wat liters diesel verstookt. Via wat binnenwegen naar weg 320 en volgen die naar Aydin. Onderweg niet veel te beleven, je merkt wel dat er veel meer toeristen in dit gebied rond trekken. In Aydin gaan we bij een grote supermarkt boodschappen doen, gaan vanavond met de groep barbecueën en zijn door ons vlees heen. Moeten ook voor het nagerecht zorgen voor vanavond en nemen daarvoor ijs mee. Bij de kassa alles aangeslagen en dan weigeren ze mijn bankbiljetten omdat op de ene  een plakbandje zit en op de ander een klein zwart vlekje. Zeg dat ik niet anders heeft maar dat helpt niet. Dan maar boos weggelopen en later denk ik aan mijn creditkaart om te betalen. Ga eerst vragen of ze die wel accepteren en dat doen ze. Inmiddels hebben ze onze kar leeggemaakt en kunnen we weer opnieuw de boodschappen opzoeken. Baal er wel van, nog niet eerder meegemaakt hier.
Treinmuseum

Gaan later nog naar het treinmuseum en daar accepteren ze het bankbiljet wel.  Kusadasi is een echte toeristenplaats waar ook veel cruiseboten aanleggen. Er liggen er 3 aan de kade. De camping ligt aan de boulevard en als je die even oversteekt dan sta je op een strandje. Ga met Henro een poosje de stad verkennen en worden door een fikse regenbui overvallen. Nemen een overdekt terasje en drinken wat. Om 5 uur terug en gaan onder een afdak alles voor de barbecue in gereedheid brengen. Wel een dreigende lucht en een stevige wind maar het blijft toch droog. Eten gezellig met elkaar en om half 10 is alles weer opgeruimd.

Dag 47 27 okt. Excursie naar Efese, ze zeggen een van de mooiste ruïnecomplexen ter wereld. Er zijn vannacht nog een paar cruiseboten aangekomen en al die mensen zijn vanmorgen ook bij Efese. Ziet er zwart van de mensen en veel te druk om ervan te genieten. Om half 12 hebben we er genoeg van en gaan we met een taxi terug naar Kusadasi. Gaan lekker een pizza eten en lopen langs wat winkels. De prijzen liggen hier veel hoger dan we gewend zijn. Om 3 uur weer bij de camping en luieren de rest van de middag. Het weer is prachtig, zon en warm. Heel wat anders dan wat er voorspelt was. Avonds lekker met elkaar wezen dineren in de stad.

Efese
Efese
Efese
Haven van  Kusadasi

Dag 48 28 okt. Een na laatste dag van de rondreis door Turkije. Rijden richting Izmir en het begint aardig te regenen. De lucht ziet helemaal grauw en besluiten de autobaan maar te nemen. Vlakbij Izmir wordt het weer droog en komt de zon er weer door. We rijden richting de kust waar grote zoutpannen liggen. Het is daar ook een vogeltrek en broedgebied van flamingo’s en pelikanen. Bij het plaatsje Sasalli liggen veel grote zoutpannen en grote bergen gewonnen zout. Willen er wel even kijken maar de weg is door een hek afgesloten. In de zoutpannen staan de flamingo’s en die zijn zeer schuw, zodra je stop dan gaan ze er al vandoor. Ze vliegen niet weg maar lopen snel bij je vandaan zodat je ze niet echt van dichtbij kan fotograferen. Rijden weer via smalle weggetjes richting de hoofdweg en rijden naar Bergama. Hebben geen zin meer om het Pergamon te bezoeken. Hebben genoeg archeologische opgravingen gezien deze reis. Zijn om half 3 op de Caravan camping die er goed uit ziet met mooie plaatsen met gras. Dat zie je hier niet veel. Hebben een jarige in de groep dus even borrelen met elkaar. Het is fris buiten, maar 20 graden hier. Om 7 uur naar de camper en lekker warm eten. Morgen de laatste etappe naar Eccobar.

Sasalli
het paard van Troje
Dag 49 29 okt. Rijden om 9 uur van de camping en hopen op niet te veel oponthoud. Het is de dag van de Replubliek, op deze nationale feestdag vieren ze het uitroepen van de Turkse republiek in 1923. Zien wel wat festiviteiten maar we ondervinden nergens problemen. De weg  langs de kust is mooi om te rijden maar als we het binnenland ingaan dan wordt het toch eentonig, alleen maar akkerland en bijna alle akkers zijn leeg. Rijden even langs Troje, een van de grootste opgravingen van Turkije. Hier werd de 10 jaarse Trojaanse oorlog uitgevochten. Bij de ingang staat een kopie van het grote houten paard, daar werden de Trojanen mee misleid door de Grieken. Maken er een foto van en gaan het verder niet bezoeken.

We lunchen er en gaan door naar Canakkale waar we de veerboot nemen naar Eceabat. Zijn nu weer op het Europesche deel van Tukije. Rijden over het schiereiland naar de westkant waar onze laatste camping is. Het is wel fris hier, maar 18 graden. De vooruitzichten zijn nog een paar graden koeler. Kunnen we vast wennen aan het weer in Nederland. Om 6 uur een afscheidsfeestje voor Johan en Riny. Er was een lied gemaakt over de reis en dat hebben we voor ze gezongen en tussendoor gaf iedereen de gekochte cadeautjes aan hun. Ze kregen ook een tapijtje aangeboden van de groep. Daarna een warm buffet. Waren een kwartiertje uitgelopen met het gevolg dat het eten weer te koud was. Alleen de soep was warm. Ze hadden wel bakken om het warm te houden maar er zal wel geen warm water in zijn gedaan. Het was wel zeer uitgebreid en vooral het vlees was zeer goed. Om half 10 nemen we afscheid van elkaar, de helft gaat morgen op huis aan. Wij blijven met 4 campers hier nog een dag staan. Een gaat er via Griekenland naar Frankrijk waar ze wonen. Hebben weer een prachtige reis achter de rug met een fijne groep mensen.

zoutwinning
camping Eceabat
afscheidsdiner